De eethoek is in een Turks huishouden de belangrijkste plek: hier wordt gegeten, gepraat en ontvangen. Deze regels maken hem gastvrij in een Nederlandse kamer.
Stoelen met armleuning aan de koppen van de tafel.Twee stoelen met armleuning aan de korte kanten geven de tafel een begin en een eind. Het voelt meteen als een eetkamer in plaats van een kantine.
De lamp boven de tafel is de helft zo breed als de tafel.Een tafel van 180 cm krijgt een lamp van 80 tot 90 cm, of twee kleinere naast elkaar. Een lampje van 30 cm boven een grote tafel verdwijnt.
Het dressoir is even lang als de tafel.Staan tafel en dressoir evenwijdig, dan willen ze dezelfde lengte. Een kort dressoir naast een lange tafel oogt als een vergissing.
Een eetbank aan de muurkant, stoelen aan de kamerkant.De bank tegen de muur bespaart loopruimte en voelt gezellig. De stoelen aan de open kant houden de tafel bereikbaar.
Stoelen in de kleur van het kleed, niet van de tafel.De stoelen mogen contrasteren met het tafelblad, maar horen te praten met het kleed of de bank verderop. Zo wordt eethoek en zithoek één kamer.
De vitrine toont één servies, niet alles.Een vitrine met één servies in één kleur is een kunstwerk. Een vitrine met alles wat je ooit kreeg is een opslag met een glazen deur.
Kleed onder de eettafel: 70 cm groter aan elke kant.Schuif je stoel naar achteren, dan staan alle vier de poten nog op het kleed. Dat is 70 cm rondom de tafel. Kleiner kleed: laat het weg.
Stoelen zonder wieltjes, met een zachte zitting.Een eetkamerstoel is voor twee uur zitten. Gestoffeerde zitting, rechte rug, geen wieltjes. Kantoorstoelen horen op kantoor.